 |
Quick links
|
 |
|
|
|
 |
Logo
|
 |
|
|
|
 |
Nieuws
|
 |
|
|
· Donatie ASML Foundation
(Aug 19, 2010)
· Medailles met Taekwondo
(Aug 01, 2010)
· Opbrengst benefietvoorstelling Switch’10 21.000 euro
(Jun 12, 2010)
· Lustrum Kalinga 20 mei 2010
(Apr 25, 2010)
· Opening nieuw gebouw
(Mar 23, 2010)
· Ondoy
(Mar 23, 2010)
· Tree Planting
(Mar 23, 2010)
· The Inter-school competition
(Mar 23, 2010)
· Papaya Academy; Taking care of children
(Mar 07, 2010)
· Switch danst voor Kalinga
(Feb 28, 2010)
|
|
 |
|
 |
|
 |
Zoeken
|
 |
|
|
|
|
 |
Papaya Academy; Taking care of children
|
 |
 |
Papaya Academy; Taking care of children
|
 |
|
|
|
|
In de zomer van 2009 bezoeken wij de Papaya Academy in Manila. Via stichting Kalinga steunen wij deze school dit jaar financieel. Kalinga biedt structurele hulp in de vorm van onderwijs en de Papayaschool is één van de grote projecten van Kalinga. Kinderen die rond de Payatas-vuilnisbelt leven, volgen hier dagelijks onderwijs.
Vanwege onze onderwijservaring is afgespro-ken dat wij ook een aantal lessen zullen geven tijdens Makabayan; het vak waarin aandacht wordt besteed aan cultuur en wat wij hier in Nederland burgerschapsvorming noemen. Wij zullen de kinderen vertellen over het onderwijs in Amsterdam en het leven van hun Nederlandse leeftijdsgenoten. Lesgeven aan kinderen die uit een totaal andere wereld komen in vergelijking met de leerlingen die wij in de klas hebben gehad; het is een ervaring waar wij weken naar uit hebben gekeken.
Kennismaking
Ondanks onze jetlag staan wij dan ook op tijd klaar bij ons hotel als we worden opgehaald door Craig, medewerker van de stichting, om de school voor de eerste keer te bezoeken. Na een kort gesprek met de directrice, Carol, krijgen we een rondleiding van Sandra. Zij is een Nederlandse vrijwilligster die nu al een maand op de Papaya Academy helpt. We maken een rondje langs alle groepen en voelen ons in iedere klas welkom. Wat ons opvalt is hoe modern de manier van lesgeven is en hoe gedisciplineerd de leerlingen zijn.
Alle kinderen staan gelijk naast hun stoel om ons in koor te begroeten als we binnenkomen: “Goodmorning Ate Sandra, Goodmorning visitors. We are the Grade 5!” Nadat wij ze een goedemorgen hebben gewenst gaan alle kinderen weer zitten en verder met hun werk. In één klas zijn ze in groepjes met posters bezig over de werking van het brein. De kinderen werken zelfstandig en de leerkracht loopt rond om groepjes te begeleiden.
Omgaan met uitgestelde aandacht, coöperatief leren en zelfstandig werken lijkt hier de gewoonste zaak van de wereld.
School vs. Thuis
De volgende dag is geen gewone schooldag; het is ‘club-activityday’; De kinderen gaan na een kennismakingsactiviteit van ons uiteen naar hun eigen ‘clubje’.
Naschoolse activiteiten zijn er niet, maar de keuzemogelijkheden die hier in Manila binnen de reguliere schooltijd plaatsvinden doen er zeker niet voor onder.
Een groep gaat koken en we zien hoe een aan-tal van hen kippenpootjes, of beter gezegd klauwen, schoonmaakt. Een andere groep is al naar het dak toe voor een gymles. Wij kunnen helaas niet blijven, want we hebben met Craig afgesproken bij Payatas; de vuilnisbelt, waar veel kinderen in de buurt wonen.
Het contrast tussen de thuissituatie en school is groot. De leerlingen van de Papaya Academy wonen in kleine huisjes die grotendeels bestaan uit materiaal dat rondom de vuilnisbelt gevonden kan worden.
Hetzelfde materiaal dat vaak een belangrijke bron van inkomsten is voor hun ouders. De directrice vertelde ons eerder al dat deze ouders ook een belangrijke rol spelen binnen de school. Bij plaatsing van hun kind, verplichten zij zichzelf onder andere om met regelmaat op vrijwillige basis klusjes voor school te doen. Zo worden ook de ouders bij het onderwijs van hun kind betrokken!
De Cultuur Capsule
Ter voorbereiding op onze lessen hebben de leerlingen van groep 8, van Suzanne , een zogenaamde cultuurcapsule gemaakt. Hierin hebben de leerlingen teksten, foto’s, speelgoed, snoep en een aantal andere voorwerpen gestopt die zij typisch Nederlands vinden. Met deze capsule gaan we de klassen in en laten we de Filippijnse leerlingen de Nederlandse cultuur zien, door de ogen van Amsterdamse
kinderen. We verblijven anderhalve week op school en doen in alle klassen enkele activiteiten met de kinderen. Het is opvallend hoe makkelijk er wordt samengewerkt wordt en de op-drachten begrepen worden, die wij als gastdocenten uitleggen.
Passie en Professionaliteit
Zowel leerkrachten en leerlingen zijn erg gemotiveerd. Als leerkrachten op een openbare school werken, verdienen ze meer. Toch kiezen ze voor deze school omdat de klassen kleiner zijn en beter onderwijs mogelijk is. Deze passie is bewonderenswaardig, aangezien de salarissen van een leerkracht ook zeker hier niet hoog zijn.
De leerlingen lijken zowel een intrinsieke als extrinsieke motivatie te hebben om hard te werken. Ze willen leren omdat ze kennis als macht zien en goed presteren biedt een kans op vervolgonderwijs. Maar ze willen ook gewoon leren en hun natuurlijke nieuwsgierigheid om te ontdekken krijgt de ruimte in de veilige schoolomgeving.
In Nederland was ons gevraagd om tijdens ons bezoek ook te kijken naar de kwaliteit van het onderwijs dat op de Papaya Academy wordt gegeven. Op basis van de bevindingen, konden wij onze eigen professionaliteit en kennis van onderwijsvernieuwing met de schoolleiding delen. Na anderhalve week op de school te zijn geweest,merken wij echter dat er niet veel profes-sionaliteit te delen is; ze hebben al zoveel in huis.
Het samenwerkingsverband met de International School of Manila draagt hier zeker toe bij. Leerkrachten van de Papaya Academy volgen regelmatig nascholingsbijeenkomsten om op de hoogte te blijven van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van didactiek en pedagogiek. Het draagt ertoe bij dat op deze school geen gehoorzame knikcultuur heerst die helaas nog zo gewoon is op veel scholen in ontwikkelingslanden. De actieve bijdrage van leerlingen aan de vormgeving van het onderwijsaanbod is daardoor vaak minimaal. Op de Papaya Academy is dat geenszins het geval.
Toekomst van de leerlingen: Apple Scholars
Na 6 jaar op de Papaya Academy is voor een aantal leerlingen hun onderwijsloopbaan voltooid. Ze nemen alle ervaringen mee en kunnen daar de rest van hun leven van profiteren. De meeste kinderen komen echter nog in aanmerking voor een vervolgopleiding. Met een studiebeurs van Kalinga gaan zij naar de middelbare school. Zij zijn de Apple Scholars.
Het is nog te vroeg om de uitspraken te doen over de relatie tussen hun prestaties op de middelbare school en de kwaliteit van het onderwijs dat ze hebben genoten aan de Papaya Academy.
Wat ons bezoek wel duidelijk heeft gemaakt is dat deze school zich kan meten met de betere basisscholen in Nederland; en dat geheel op eigen kracht. Daar kunnen we hier nog wat van leren.
Suzanne Eenkhoorn is leerkracht op basisschool de Achthoek in Amsterdam.
Michael Oppatja is werkzaam als onderwijsbegeleider bij Fenom Onderwijsdiensten.
Samen waren zij in 2009 de drijvende krachten achter Nam Jai.
|
|
|
 |
|
 |
| |
 |
Related links
|
 |
|
|
|
|
|
|
 |